मदत

एकदा मी चालत घरी येत होतो . रस्त्यात एका विजेच्या खांबावर एक कागद लावला होता. जवळ जाऊन पाहिल तर त्यावर लिहल होत, ह्या रस्त्यावर काल माझी एक पन्नास रुपयांची नोट हरवली आहे. मला डोळ्यांनी नीटस दिसत नाहीये. ज्याला कोणाला पन्नास रुपयांची नोट मिळल त्यांनी कृपया खालील पत्यावर आणून द्यावी.

हे पाहिल्यावर का कुणास ठाऊक त्या पत्यावर जायची इछा झाली. मी त्या पत्यावर गेलो. घरात कोणी आहे का विचारल्यावर एक म्हातारी काठीचा आधार घेत बाहेर आली. घरात टी एकटीच राहत होती. तिला डोळ्यांनी नीट दिसत देखील नव्हतं. मी तिला म्हटल आज्जी तुमची हरवलेली पन्नास रुपयाची नोट मला सापडली आहे, ती मी द्यायला आलोय. घ्या तुमची ही नोट, हे ऐकून म्हातारी रडू लागली आणि म्हणाली , बाळा आतापर्यंत 50 ते 60 लोकं मला 50 रुपयांची नोट देऊन गेल्यात मी अशिक्षित आहे मला नीट देखील नाही माझी ही अवस्था बघून मला मदत करण्याच्या उद्देशाने कोणी ते लिहलय मला माहिती नाही. खूप आग्रह केल्यावर आज्जीने पैसे घेतले, मला एक विनंती केली की बाळा ते मी नाही लिहल. माझी दया आली असेल म्हणून कोणी तरी लिहल असेल, जाताना तू तो कागद काढून टाक, मी हो म्हणून टाळल खरं पण माझं अंतरमन सांगू लागलं की हेच 50 60 लोकांना पण त्या म्हातारीने सांगितले असणार अध्याप तो कागद कोणीच फाडला नाही ज्याने कोणी त्या वृद्ध महिलेला मदत करण्याचा हा उपाय शोधून काढला त्या व्यक्तिप्रति माझं मन कृतज्ञतेने भरून आलं एखाद्याला मदत करण्याचे अनेक मार्ग आहेत पण अशा प्रकारची मदत करण्याची कल्पना माझ्या मनाला स्पर्शून गेली.

मित्रांनो मदत करण्याचे अनेक मार्ग आहेत फक्त मदत करण्याची तीव्र इछा हवी .


by

Tags:

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *