संकटांना सामोरे जा…..

फार पूर्वी एक कारागिरी पुतळा बनवण्यासाठी जंगलात दगड शोधायला गेला होता. तेथे त्याला मूर्ती तयार करण्यासाठी एक अतिशय चांगला दगड सापडला. दगड घेऊन घरी परत येत असताना वतेतील एका बाजूला असलेला अजून एक दगड त्याने पाहिला हा दगड नंतर काहीतरी कामाला येईल असा विचार करून त्याने तोही उचलला. घरी आल्यानंतर चांगल्या दगडापासून मूर्ती बनविण्यापासून होतोडा आणि छनीने त्याने आपले काम सुरू केले. कारागिराच्या छनीने आणि हातोड्याने दगड वेदनेने कण्हत कारागिराला म्हणाला, “अहो भाऊ, माझ्याकडून हे दुख आणि वेदना सहन होणार नाही, त्यामुळे मी विनंती करतो मला सोडा, तुम्ही दूसरा दगड घ्या.

त्या दगडाचे बोलणे ऐकून कारागिराला दया आली. त्यांनी तो दगड सोडला आणि जो दूसरा दगड आणला होता त्यावर काम करण्यास सुरुवात केली. दूसरा दगड काहीच बोलला नाही. त्याने ते घाव घाव सहन केले कारागिराणे अल्पावधीतच एक सुंदर देवमूर्ती तयार केली. तयार मूर्ती घेण्यासाठी जवळच्या गावातील लोकं तिथे आले. ते मूर्ती घेऊन निघणारच तोच त्यांची नजर तेथे पडलेल्या दुसऱ्या दगडावर गेली हा दगड नारळ फोडण्यासाठी कामी येईल असा विचार करून त्यांनी तोही दगड सोबत घेतला.

मूर्ती घेऊन त्यांनी वाजत गाजत त्या मूर्तीची मंदिरात स्थापना केली आणि दूसरा दगड समोर ठेऊन दिला . जेव्हा जेव्हा एखादी व्यक्ति मंदिरात दर्शनासाठी येत असे, तेव्हा ते मूर्तीवर फुलांच्या माळा अर्पण करत असे, दुधाने स्नान करत असे त्याची पूजा करत आणि समोरच्या दगडावर नारळ फोडत असे. आता आधीच्या दगडाला रोज वेदना सहन कराव्या लागत होत्या. तो मूर्ती बनलेल्या दगडाला म्हणाला, “तुझी तर मज्जा आहे,दररोज तुला फुलांच्या माळांनी सजवल जात. माझ तर नाशिबच खराब आहे. रोज लोकं माझ्यावर नारळ फोडतात आणि मला वेदना सहन कराव्या लागतात.”

हे ऐकून मूर्ती बनलेला दगड म्हणाला, हे बघ मित्रा त्या दिवशी कारागिराच्या हातच्या वेदना तुला सहन झाल्या असत्या तर आज तुला हा दिवस बघावा लागला नसता आणि तू माझ्या जागी असतास. पण तू थोड्या वेळच्या वेदना सहन करण्याऐवजी सोपा मार्ग निवडला. आता त्याचेच परिणाम तू भोगत आहेस.

बोध :-

मित्रांनो, आपल्या आयुष्यात ही अनेक अडचणी येतात. खूप वेदनाही सहन कराव्या लागतात पण त्यांच्या भीतीने मागे हटायचे नाही , त्यांच्याशी खंबीरपणे लढायचं. आता जर तुम्ही त्या संकटांना घाबरला तर तुम्हाला पुढचे संपूर्ण आयुष्याभर संकटांना सामोरे जावे लागेल.


by

Tags:

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *